Lees hier het verslag van het libelle nieuwscafe

Als er een kleine opkomst is, zullen er allerlei dingen geregeld moeten worden. Het kamertje moet in orde zijn, maar ook zal iedereen verteld moeten worden dat het wondertje op de wereld is gezet met de nodige informatie over de baby. Een geboortekaartje van Geboortekaartje.nl is hier uitstekend geschikt voor. Via deze site kun je een standaard geboortekaartje uitkiezen, maar je kunt ook een geboortekaartje zelf ontwerpen.

Geboortekaartjes zelf ontwerpen
Op de website is er een keuze uit 23 verschillende categorieën. In iedere categorie is er een geboortekaartje te vinden die aan jouw wensen voldoet. Voorbeelden van categorieën zijn: ‘Lieve zoete meisjes’, ‘Stoere vrolijke jongens’, ‘Hip & trendy’ en ‘Retro vintage’. Als het gekozen geboortekaartje nog niet helemaal naar wens is, is er de mogelijkheid om het geboortekaartje zelf verder aan te passen.

Het ontwerpen
De geboortekaartjes zijn te ontwerpen door middel van een kaartenapplicatie. Het gebruik van de kaartenapplicatie is niet ingewikkeld. Het zelf ontwerpen van de geboortekaartjes is hierdoor ook gemakkelijk en het levert unieke geboortekaartjes op. Alle details kunnen aangepast worden op het geboortekaartje. De achtergronden, kaders en illustraties zijn allemaal aan te passen zodat het kaartje geheel naar eigen stijl wordt ontworpen. Ook is het plaatsen van een babyfoto mogelijk. De tekst op het geboortekaartje kan ook worden aangepast. Hierdoor wordt het geboortekaartje helemaal compleet gemaakt en zullen de mensen unieke geboortekaartjes ontvangen.

Neem voor inspiratie, handige tips en leuke ideeën ook een kijkje op het speciaal in het leven geroepen Geboortekaartje maken weblog.

Op 22 februari 2012 verschijnen er twee Lady en Vagebond films op dvd en voor het eerst ooit in Blu-ray high-definition.

Om dit te vieren mag mama.nl 3 setjes weggeven!

Lady en de Vagebond

Beleef de spannende avonturen van Lady, een liefdevol verwende cocker spaniel, en Vagebond, een losbandige bastaard met een hart van goud. De ontmoeting tussen de ongebonden, vrijgevochten straathond Vagebond en de mooie, verwende cockerspaniel Lady leidt tot een onwaarschijnlijke romance. Samen met een aantal onvergetelijke figuren, zoals de beminnelijke teriër Jock, de pekinees en ex-revuester Peggy en de twee slinkse katten Si en Am, storten Lady en de Vagebond zich in een spannend avontuur dat ze voor altijd samenbrengt.

Geniet net als vele anderen van dit hartverwarmende verhaal met prachtige animaties, onvergetelijke liedjes en laat je meeslepen in één van de meest romantische liefdesverhalen aller tijden. Het is tijd om een speciale ‘bella notte’ met je gezin te delen en opnieuw kennis te maken met deze tijdloze klassieker!

Lady en de Vagebond 2: Rakker’s Avontuur

Deel de bewondering en betovering van het vervolg van Walt Disney’s geliefde klassieker—Lady en de Vagebond II: Rakkers Avontuur—in dit hartverwarmende verhaal met een nieuwe generatie komische honden, maar ook Jock, Snuffel en alle andere personages waar je van houd! Lady en Vagebonds ondeugende pup Rakker werkt zich altijd in de nesten. Nu roept de vrijheid hem, en gaat hij op een ultiem avontuur! Rakker voegt zich bij de Junkyard Dogs, een beruchte bende waar zijn idool, de gewiekste Boris en een lieve en verstandige zwerfhond genaamd Twinkel ook deel van uit maken.

Kiest Rakker voor het halsbandloze, vrije leven met zijn nieuwe maten, of omarmt hij het luxeleventje dat hij thuis had? Lady en de Vagebond II: Rakkers Avontuur, boordevol humor, hondsdolle liedjes en bonusmateriaal, is een nieuw ras Disney-pret voor het hele gezin!

Wil jij kans maken op  één van de drie setjes met de twee Lady en de Vagebond dvd’s? Stuur dan voor 14 februari je gegevens naar redactie@mama.nl  onder vermelding van Lady en Vagebond !! De pakketten worden onder de inzenders verloot.

Winnaars krijgen automatisch bericht, over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd

“Mamma, mag het alsjeblieieieieieft?”…De spreekbeurt van een klasgenootje was de reden dat mijn zoon perse een hamster wilde. Matthijs, vriend van de familie,  was de reden dat die hamster er niet kwam: “Een hamster,” zo was zijn redernatie, “beweegt vooral ’s nachts, knaagt aan alles, bijt ook, en eenmaal ontsnapt is zoek ook echt zoek. Je kan beter iets nemen waar hij echt mee kan knuffelen.”  Ik was het gelijk helemaal eens met Matthijs!

“Veel beter” zo voegde hij er aan toe “is een rat!”….Ik bleef even stil, slikte en vroeg toen zo beleefd mogelijk of ie soms een gaatje te veel in zijn hoofd had. Een rat komt er bij mij never nooit niet in! Geen kans!!! “Een rat” zo vervolgde Matthijs “laat zich aaien, leert je kennen, reageert op je, loopt gezellig rond en gaat dan zelf terug naar de kooi, je kan hem serieus gezellig in een wagentje zetten en er mee uit wandelen gaan!” Ik sprak een paar dagen niet met Matthijs en  mijn zoon bleef zeuren om een huisdier voor op zijn kamer. (De hond en het konijn –officieel van zijn zussen- telden volgens hem niet mee.)

“De tammen brengen helemaal geen ziektes over, dat is een fabel. En bovendien zorgt hun aanwezigheid voor het vertrekken van muizen”… Ik liep inmiddels met het hele gezin en Matthijs over de reptielen- en knaagdieren beurs. Alleen om te kijken!! Zoon keek zijn ogen uit. Ik verbaasde me over het verschil in status tussen de ingevroren baby-ratjes per kilo in een zak (voer voor de slangen, brr) en de huisdierratten voor wie kooien als paleizen uitgestald stonden. We bleven staan kijken bij een nest Dombo ratten, kleine beestjes met overdreven grote oren en een  hoog smeltgehalte. “Weet je wat nog leuker is dan een rat?” vroeg Matthijs. “Twee ratten! Het zijn zeer sociale diertjes”

“Je hebt WAT in huis?” …Mijn moeder was niet de enige die zo reageerde. En al gauw werd het gewoonte om te zeggen dat we langstaartkonijnen in huis hadden in plaats van het over onze ratten te hebben. Al op dag één was er natuurlijk eentje ontsnapt en kwijt en omdat ze net in een nieuwe omgeving nog helemaal niet zo honkvast zijn als Matthijs had beloofd, moest de hele kamer doorzocht. Manlief (waar waren we toch zonder mannen) ging met zijn arm ver achter de verwarmingsbuizen en achter de kast om het dier te pakken, terwijl ik op de gang zat om te zorgen dat  de deur echt goed dicht bleef en visualiseerde  hoe het beest straks onverwacht teruggevonden zou worden onder mijn hoofdkussen of  hoe ik hem ‘s nacht ineens bij mijn voeteind aan mijn tenen zou voelen knabbelen. Het mormel werd gelukkig voor het donker teruggevonden en bij zijn vriendje in de kooi teruggeplaatst. Om mijn haatgevoelens naar de mini bontvoorraad aan te wakkeren besloten de kinderen – geïnspireerd door een of andere film – naast Lucky de andere rat de naam Schurfie te geven.

“Ik kan hier nu niet weglopen want ik sta de ratten te badderen”…In het zwijgen van mijn zus aan de andere kant van de lijn hoorde  ik het ongeloof en afgrijzen keihard doorklinken en ik vroeg mezelf ook serieus af hoe ik hier terecht was gekomen. Maar ja, volgens Matthijs zijn de beesten gek op water en dus stopt zoonlief ze in bad; in een klein laagje water vermaken ze zich uitstekend. Ik blijf graag in de buurt om te zorgen dat er niets fout gaat en om naderhand het bad chemisch te reinigen. Zelf aanraken doe ik ze niet , maar ik vind het aandoenlijk te zien hoe zoonlief steeds makkelijker en vertrouwelijker met ze om gaat. Ik houd rekening met ze als ik de zolder zuig, omdat ze daar nogal onrustig van worden. Beloon ze naderhand steevast met een extra lekker snoepje dat ik door de tralies –contactvrij- in de kooi laat vallen. En alles wat beneden overblijft aan eten en gezond voor ze is, mag gedoseerd mee naar boven om van te laten knabbelen.

“Dat was mijn spreekbeurt”… Zoonlief glundert, natuurlijk ging zijn spreekbeurt over ratten en natuurlijk mochten die in het kleine reismandje even mee de klas in. Ze hebben zich voorbeeldig gedragen en ik bleef erbij om ze na de spreekbeurt weer mee naar huis te nemen. Terwijl zoon ze in het reismandje terugstopt, drukt hij me op het hart ze thuis wel in de grote kooi te laten, anders is het wel zielig zo’n hele dag. Daar sta ik bij de grote kooi en houd het reismandje een beetje schuin boven de opening… ik schud lichtjes wat… ik wacht…maar hoe lang ik ook wacht ze blijven in het kleine reishokje zitten en kruipen alleen maar verder naar achter in plaats van dat ze eruit lopen danwel eruit vallen de grote kooi in. Zelfs iets harder schudden en iets schuiner houden helpt niet. Het is elf uur ’s ochtends.. de eerste uren zal er niemand langskomen… ik kan zo niet blijven staan. “Niet bang zijn..dat ruiken ze” denk ik en steek mijn hand de kooi in. Met de verwachting ieder moment gebeten te zullen worden grijp ik op de tast, terwijl ik met mijn liefste stem zo vast mogelijk “kom maar hier” tegen ze mompel. Ik heb hem, maar heb hem van de schik ook alweer losgelaten. De tweede keer heb ik hem goed beet. Hij houdt zich heel stijf, alsof hij in de startblokken zit weg te schieten of me aan te vallen. Ik zet hem (ok hij valt half uit mijn handen) in de grote kooi. Dat is één. Dan nummer twee. Heel beheerst, anders glipt ie straks ook zo eng uit mijn handen. Wel opschieten, want de grote kooi is open voor je het weet is de eerste er weer uit geklommen voor ik de tweede erbij heb gezet. Hij beweegt ineens terwijl ik hem vasthoud en om hem niet te laten vallen druk ik hem gauw tegen mijn bovenlijf aan. Daar zit hij rustig. Ik adem uit. Het valt reuze mee, spreek ik mezelf moed in. Met mijn kin ver naar beneden kan ik hem net zien. Voorzichtig aai ik hem over zijn koppetje. Gaat goed…gaat goed.. Ineens kruipt het beest omhoog mijn nek in. Ik voel zijn snuit kriebelen en ik voel zijn nageltjes in mijn hals. Het klamme zweet breekt me uit. Ik zie al voor me hoe hij straks in mijn nek bijt. Straks vinden ze me hier naast de kooi met een slagaderlijke bloeding en aangevreten door twee ratten. Mooie krantenkop, dat wel…Zijn staart, enorm lang, voel ik lang mijn hals glibberen, Ik overweeg te gillen maar niemand zal me horen en mijn nekaderen span ik nu liever niet te duidelijk aan. Ik verman me. Adem uit, buig mijn hoofd iets de andere kant op en pak hem uit mijn nek. Na wat licht getrek laten zijn pootjes mijn shirt los en op de een of andere manier zit hij dan toch even later in de kooi.

“Hij is zo duf, dat is toch niet gewoon. Kan de dierenarts daar dan niet iets aan doen?” Ik ben met Matthijs in gesprek die mij vertelt dat ze maar gemiddeld2 a 3  jaar oud worden en dat het dus kan dat het zo ineens voorbij is. Een dierenarts heeft weinig zin zo schat hij in. Het is al wat later op de avond. Zoon moest eigenlijk zijn bed in en ik moest me voorbereiden op een belangrijk bezoek aan Den Haag de volgende dag. In plaats daarvan zitten we nu samen naast de kooi op de grond, Lucky op zijn schoot. Ik aai het diertje. Een rare bobbel op zijn rug. In zachte bewoordingen maak ik mijn zoon duidelijk dat er weinig hoop voor het beestje is.

“Bewaar je tranen maar voor later” zo trooste mijn moeder en tante mij toen op mijn verjaardag mijn  poes op straat werd doodgereden. (een rotadvies waardoor ik inmiddels dus met een enorm traanvochtoverschot zit.) Oma, die toch een dochter door vijandelijk vuur verloor in de oorlog, was milder. Verdriet om dit soort dingen mag.  Mijn zoon mag huilen, dicht tegen me aan, licht snikkend, praten we samen zachtjes tegen het langstaartkonijntje en tegen elkaar. Over hoe het steeds vertrouwder werd, hij makkelijker los kon, hoe zelfs ík hem steeds liever vond en vaker op schoot had. Hoe we tante en andere visite lieten schrikken door de ratjes los te laten of ineens uit een vest tevoorschijn te toveren. Over het playmobil schip dat ze als speelhuis gebruikten. Zoon is moe en ik mag minibontje vasthouden. En terwijl zoonlief tegen me aan leunend in slaap valt, aai ik Lucky, die aan zijn gehijg te horen alles behalve gelukkig is. Ik zie zijn kleine pootjes, waarmee hij zo schattig iets te eten aan kon pakken en zijn snuitje kon poetsen. Ik zie die afschuwelijk lange staart, die me in het begin zo deed gruwelen. Ik weet niet hoe lang ik zo heb gezeten, wel dat na erg hyperig ademhalen, waar ik het bijna zelf benauwd van kreeg, het diertje iets rustiger ging ademen. Na lang wachten heb ik hem op zijn doekjes in de kooi gelegd. En zoonlief in bed getild. Voor het naar beneden gaan aaide ik Lucky nog een keer over zijn kleine rattenkoppie. Ik vreesde het ergste.

“Hij zit bovenin de kooi en eet weer !” Zoon kon de volgende ochtend zijn geluk niet op en ik mijn ogen niet geloven. Een stuk kwieker liep het beestje inderdaad weer rond. Maar zijn ademhaling was nog raar pieperig en hij maakte vreemde geluidjes af en toe. Toch hield hij zich aardig. Een paar dagen was het nog twijfelachtig en de avonden werden zorgzaam doorgebracht.

“Het is gebeurd lieverd”. Ik kom zoonlief wekken om naar school te gaan en zie dat kleine Luck met de pootjes omhoog ligt. De zussen komen ook naar boven, willen het zien. Mijn angst dat ze het misschien eng vinden is onterecht. Ik zelf huiver wel een beetje. Ik moet hem er straks uithalen; beloof hem in een doosje te doen om later in de tuin te begraven. Manlief is al vroeg vertrokken vanmorgen (aan mannen heb je ook niets) en na een versnelde schoolrun, waardoor toch iedereen nog net op tijd op school was (met een snel afgedrukte foto van ‘de rat die ooit was’) ga ik met een doosje naar boven. Ik wil het voor zoon zo mooi mogelijk maken, drapeer de doekjes netjes in de doos voor ik hem erin leg. Hij is nog helemaal stijf. Voorzichtig leg ik hem in de doos, maar zijn enorme lange staart is volledig gefixeerd. Even twijfel ik. Met geweld ombuigen? Afknippen? Gat in de doos? Ik zou wel willen opzoeken op internet hoelang een lijk stijf blijft, maar zo’n zoekopdracht kan altijd nog weer tegen je gebruikt worden. ‘s Middags blijkt het probleem zelfoplossend en de staart alweer buigbaar te zijn. Samen met de sniffende kinderen wordt hij officieel in de tuin begraven. Twee jaar, ik realiseer me wat er kan veranderen in twee jaar, hoe dingen binnen twee jaar kunnen komen en gaan. Overwinnen, hechten, loslaten. En één van de bewaarde tranen besluit, al dan niet geheel oprecht voor meneer rat, dat later best even nu kan zijn.

“Over een paar weken graven we hem weer op hè, mam?” vraagt zesjarige dochter. Dan kunnen we zien of het net zo gaat als met het konijn in het Museonder op de Veluwe. (Daar is in het museum  de ontbinding van het konijn in verschillende stadia te zien). Ik hoor mezelf denken: “opgraven? Never nooit niet. Ikke niet!! Als ze dat al willen doen ze dat maar met een ander.” Even later bel ik dus Matthijs, of hij het misschien leuk vindt om over een paar weken gezellig een kop koffie te komen drinken…

WIN KAARTEN VOOR DE AANGRIJPENDE  FILM: ‘I’M NOT A F**KING PRINCESS’

Hannah (Isabelle Huppert) en Violetta (Anamaria Vartolomei) vormen een buitengewoon paar: een onbereikbare moeder en een meisje hunkerend naar moederliefde, een grillige artieste en een model tegen wil en dank. Wanneer Hannah haar dochter vraagt voor haar te poseren, verandert het leven drastisch voor Violetta. Van een onschuldig meisje verandert ze in de muze van de Parijse kunstscène.

I’m not a f**king princess is een dapper en meeslepend filmdebuut van actrice en regisseur Eva Ionesco met o.a. steractrice Isabelle Huppert (La Pianiste, 8 Femmes, Les Valseuses). Ionesco baseerde het scenario van I’m not a f**king princess op ervaringen uit haar eigen jeugd en de relatie met haar moeder, de beroemde erotische kunstfotografe Irina Ionesco

Wanneer is iets kunst? Hoe ver kan je gaan met kunst? Hoe ver kan je gaan als moeder?
I’m not a f**king princess ging in wereldpremière op het filmfestival van Cannes 2011.

Bekijk hier alvast en stukje van deze aangrijpende film over een Artieste en een Muze, een Moeder en een Dochter. Een vechtende vrouw en een hunkerend meisje.

Stuur een mail naar redactie@mama.nl (vergeet je adresgegevens niet) of een tweet naar @mamapuntnl  en geef je mening. Onder de inzendingen verloten we 4 setjes van 2 bioscoopkaarten!

(inzenden kan tot zondag 22 januari 2012, over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd)

Wij geven 3 weken lang 5 setjes van 2 bioscoopkaarten voor The Help weg !!!!!

vanaf 29 december 2011 is The Help  in de Nederlandse bioscopen te zien. ‘The Help’ speelt zich af in de jaren ‘60 in de stad Mississippi. In de film schittert Emma Stone (bekend van de film ‘Zombieland’). Ze speelt de rol van Skeeter, een meisje uit het zuiden van het land die midden in de maatschappij staat. Ze is net klaar met studeren en heeft besloten om schrijfster te worden. Ze zet het leven van haar vrienden en de stad Mississippi op zijn kop wanneer ze besluit een groep zwarte vrouwen te interviewen die hun hele leven hebben gewijd aan het helpen van families uit het zuiden. Viola Davis, die eerder genomineerd is geweest voor een Academy Award® (Eat Pray Love), schittert in de rol van Aibileen. Aibileen is de schoonmaakster van de beste vriendin van Skeeter. Zij is de eerste die bereid is om met Skeeter te praten. De vrienden van Skeeter en de rest van de zwarte gemeenschap voelen zich ontzet en kunnen dit niet begrijpen. Skeeter en Aibileen zetten hun samenwerking voort, ongeacht het risico dat Skeeter de levenslange vriendschappen die ze heeft opgebouwd kwijtraakt. Steeds meer zwarte vrouwen zijn bereid naar voren te stappen met hun verhaal, en wat blijkt, ze hebben heel veel te vertellen. Ondertussen worden uitzonderlijke en echte vriendschappen gesloten, maar niet voordat de rest van de stad heeft laten weten hoe over al deze nieuwe ontwikkelingen gedacht wordt.

 ‘The Help’ is gebaseerd op één van de meest besproken boeken in jaren. Het boek is ook een nummer 1-bestseller in New York. ‘The Help’ geeft een unieke en geïnspireerde kijk op wat er kan gebeuren wanneer traditionele regels en gedachten in een conservatieve zuidelijke stad worden genegeerd door drie moedige vrouwen die een onwaarschijnlijke vriendschap met elkaar opbouwen       

Bekijk hier alvast de trailer: http://www.youtube.com/watch?v=GqXrHwScmOs

The Help heeft ook een Facebook fanpagina www.facebook.com/thehelpfilm

3 weken lang mogen wij  iedere week 5 setjes bioscoopkaarten onder de lezers verloten. (per setje 2 kaarten). Stuur om kans te maken op de bioscoopkaarten een mail naar redactie@mama.nl  of een tweet naar @mamapuntnl en vermeld dat het om kaartjes voor The Help gaat.  Vergeet ook niet je naam en adres gegevens (en eventueel twitteradres)  mee te sturen! En wie weet win jij dan één van de setjes bioscoopkaarten!

Iedere vrijdag worden er 5 setjes verloot. Winnaars krijgen bericht, over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd. De actie eindigt op vrijdag 27 januari 2012.

©2012 DreamWorks II Dist

In Thüringen zie je ze elk jaar vanaf november enthousiast verschijnen in het straatbeeld: De Kerstmarkten. In Nederland wordt het fenomeen ook steeds populairder, maar bereiken ze nog lang niet dezelfde omvang en intensiteit als in het oosten van Duitsland. Daar lijken hele dorpen omgetoverd in een sprookjesachtig surrealistisch kerstdecor.

Erfurt
’s Morgens stappen we vanaf een grauw, gehaast en verregend Hollands station op de trein om aan het einde van de middag uit te stappen in een winterse wereld vol lichtjes, kerstmuziek, glühwein en dennegroen. Een immense kerstboom in de hal van het station van Erfurt heet ons welkom. Erfurt werd uiteindelijk hoofdstad van Thüringen dat in 1920 uit verschillende vorstendommen ontstond. 

Via het pittoreske centrum van de stad bereiken we ons knusse pension. Voor het avondeten besluiten we eerst even de Kerstmarkt op de Domplatz te bezoeken. Door het grote reuzenrad is het niet te missen. En ook de Kathedraal is prachtig, bijna magisch uitgelicht en torent wonderschoon boven het plein uit als waande je je in een andere tijd. Tot vlak voor kerst zal dekerstmarkt hier blijven staan.

Eisenach, Wartburg
Aan de rand van Eisenach ligt kasteel Wartburg. Vanaf de parkeerplaats loop je zelf het laatste stuk de heuvel op om de toegangspoort te bereiken. Door de kasteelomgeving waan je je even terug in de middeleeuwen en ook de kerstmarkt die zich vanaf de binnenplaats van het kasteel, tot binnen in de vertrekken en zelfs tot op de plateaus buiten de muren uitstrekt, ademt die sfeer uit. Oude ambachten worden hier nieuw leven in geblazen.

Een kraampje waar manden worden gevlochten, een stalletje waar je zelf tin kan gieten en een keldergewelf vol met geconfituurd fruit en vruchten rijkelijk in de chocola gegoten. De hele ambiance straalt iets ridderlijks uit, versterkt door het toneel op de binnenplaats van hofdames minstrelen en acrobaten. Tijdens het wachten op een houten kersttableau dat op maat gemaakt wordt met namen erin verwerkt, doen we ons tegoed aan Bratwurst en Kirschbier.

Een tijd sta ik gebiologeerd te kijken naar het kunstig glasblazen. Helaas is het te kwetsbaar om de prachtige kerstboomdecoraties mee naar huis te nemen.

Weimar
Weimar is de stad met misschien wel de meeste historische lading van de drie bezochte steden. Na de eerste wereldoorlog kreeg Duitsland hier zijn eerste echte grondwet en bovendien de naam Weimarrepubliek. Maar al in geschriften uit 899 komt de naam van de stad voor, die trouwens in 1410 echte stadsrechten krijgt. 3 steden “claimen” hier Bach. Zijn familie kwam uit Erfurt. Hij werd geboren in Eisenach (waar zijn huis te bezoeken is) en woonde in Weimar waar in de kerk ook al zijn kinderen werden gedoopt.

Maar belangrijker nog dan Bach is in Weimar Goethe die in de jaren rond 1800 in de stad leeft en zijn sporen er heeft nagelaten. Zoals heel tastbaar de Ginkgo Biloba boom die hij plante en waar hij een –later zo beroemd geworden – gedicht over schreef. Maar ook zijn huis is te bezichtigen met nog authentieke vertrekken en ook zijn koets. En in ons hotel ‘Am Frauenplan’ dat pal tegenoverhet Goethehuis ligt, slapen we logischerwijs ook in de Goethe kamer.

Op de terugweg in de trein beeld ik me in het geluid van de koetswielen nog te horen in de cadans van het spoor. En met samengeknepen ogen verander ik de seinpaal in een oplichtende kerstboom. Op het winderige Amsterdam CS is de droom definitief voorbij. Maar de herinnering blijft. Evenals de foto’s en de Lebkuchen harten die inmiddels mijn eigen kerstboom sieren.

Ons land behoort tot de landen met de ‘oudste’ moeders van een eerste kind. Was in 1980 de gemiddelde leeftijd waarop een vrouw haar eerste kind kreeg 25.6 jaar, in 2004 was die leeftijd al gestegen naar 29.4. Onlangs op RTL4 bij Editie NL mocht ik iets zeggen over de cijfers van het CBS die laten zien dat moeder worden onder de dertig weer toeneemt. In 1970 kreeg nog negentien procent van de twintigers een kind, terwijl dat in 2004 daalde naar nauwelijks tien procent. Nu krijgt bijna tien en een half procent van de twintigers een kind. Een (lichte) stijging dus weer.

Je gaat niet zomaar thuis zitten
‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’. Zo werden wij tijdens onze middelbare schoolperiode (jaren tachtig) aangespoord om door te leren en voorbereid te zijn op een werkzaam leven. Discussies gingen over het ten gelde maken van het in jou geïnvesteerde studiegeld. Kinderen krijgen was voor later zorg. Immers je ging niet studeren om vervolgens thuis te gaan zitten moederen.

Die zorg kwam inderdaad later. Cijfers laten zien dat kinderen krijgen op latere leeftijd vaker problemen geeft. Waar je onder de dertig – zonder medisch ingrijpen – negen procent kans hebt om ongewild kinderloos te blijven, loopt dat boven de dertig op naar dertien procent. Mét medisch ingrijpen is die kans onder de dertig jaar drie procent. Boven de dertig jaar is dat acht procent. Na je veertigste neemt de kans op zwangerschap, al dan niet met medische hulp, drastisch af en na je vijfenveertigste is de kans bijna nul. Behalve een verhoogde kans op miskramen en afwijkingen is er na je dertigste ook een verhoogd risico op borstkanker. En boven de leeftijd van 35 – 45 jaar, zijn de aantallen en verhalen met betrekking tot complicaties bij de kinderwens indrukwekkend.

Recht op IVF
Waar vroeger de discussie ging over het recht op de pil gaat het nu over het recht op IVF. De opgebouwde carrière wordt door de verlate kinderwens – al dan niet in combinatie met een intensief IVF traject – alsnog onderbroken. Is feminism failing women is een uit Amerika overgewaaide vraag. Dit mede naar aanleiding van series als Sex and the City en (al dan niet) humoristisch ingestoken boeken over vrouwen in een spagaat. Die of de ware niet tegenkomen of maar geen moeder worden, of de combinatie van carrière en gezin erg zwaar vinden.

Intermediair sprak in een artikel over BAM moeders (bewust alleenstaande moeders met de nadruk op bewúst móeder). Vrouwen die in tegenstelling tot BOM moeders (bewust ongehuwd) een kind zonder man kregen. Niet omdat ze een man niet nodig vonden, maar omdat de juiste niet (meer) langskwam. En in Opzij stond kort geleden zelfs een stuk over zogenaamde ‘kroegbaby’s’. Baby’s van moeders die in de kroeg een one night stand opduiken met als doel zwanger te worden. Geen tijd om nog langer op mister right te wachten.

Een slimme meid krijgt kinderen op tijd
In 2004 kwam toenmalig minister Borst met de herziene leus ‘een slimme meid krijgt haar kinderen op tijd’. En deelnemers van een recent onderzoek door Libelle, zien de leeftijd van 27 jaar als ideale leeftijd om moeder te worden. Tijdens mijn lezingen voor studentes hoor ik positievere geluiden over kind en gezin dan toen ik zelf nog in de collegebanken zat. Met daarbij liever een vader die op zondag het vlees snijdt, dan een vader die een keer in de twee weken op zaterdag de kinderen haalt. Zijn we daarmee niet weer terug bij af? En hebben die beschreven campagnes ooit wel bestaansrecht gehad?

Overheid als voorlichter
Het besluit aan kinderen te beginnen is een persoonlijke beslissing en afhankelijk van veel – niet altijd even grijpbare – factoren met goede argumenten voor iedere keuze. Moet de overheid zich daar wel mee bemoeien? Voor hen is hooguit een voorlichtende rol weggelegd om te wijzen op de voor en- nadelen van het later krijgen van kinderen. Én de overheid moet –tesamen met het bedrijfsleven- daarnaast goed nadenken over de mogelijkheden om vrouwen, die ervoor kiezen eerst een paar jaar een gezin op te bouwen, daarna soepel de arbeidsmarkt in te laten stromen

Phineas and Ferb: Dwars door de 2^de Dimensie gaat in premiere!

Op Disney XD op 20 november (09u00) en op Disney Channel 25 november (19u00) en de DVD komt uit op 7 december.

Dat gaan we vieren !!!
“Als Phineas en Ferb bezig zijn met het voorbereiden van de verjaardag van hun huisdier Perry, krijgt Perry een geheime opdracht. Geheim agent P moet Dr. Doofenshmirtz stoppen die met zijn Andere-Dimensionator een raam wil openen naar een andere dimensie. Het belangrijkste is dat Perry ervoor moet zorgen dat Phineas en Ferb niet achter de geheime identiteit komen van Perry op deze missie.

Ondertussen bouwen Phineas en Ferb een grote katapult, waarmee ze per ongeluk de machine van Dr. Doofenshmirtz vernielen. Ze helpen hem de machine te repareren en komen terecht in een andere dimensie. Iedereen heeft hier een dubbelganger zo ook Dr. Doofenshmirtz die dictator van de stad is. Phineas en Ferb komen achter de geheime identiteit van Perry als ze hem zien strijden tegen Dr. Doofenshmirtz. Hierdoor gaat Phineas twijfelen aan de vriendschip tussen hem en zijn huisdier.

Nadat Agent P gevangen wordt door de andere dimensie Dr. Doofenshmirtz, krijgen Phineas en Ferb hulp van hun eigen alternatieve versies. Samen met een super stoere Candace gaan ze hem bevrijden. Ze ontsnappen aan de slimme versie van Dr. Doofenshmirtz en kunnen weer terug naar hun eigen dimensie. Hier zijn de alternatieve dimensie Dr. Doofenshmirtz en zijn leger van robots om de leiding over te nemen. Het lijkt een onmogelijke strijd, maar door de vriendschap van Phineas, Ferb en Perry lijkt alles goed te komen.”

FEEST!!!

 4 weken lang mogen wij  iedere week een prachtig Phineas and Ferb pakket weggeven! Dat pakket bestaat uit  de DVD, notitieboekje en andere Phineas and Ferb spullen van Disney Channel/Disney XD.

Alles wat je hoeft te doen om kans te maken op zo’n pakket is schrijven waarom jij vindt dat je zou moeten winnen.  Stuur dit  voor 23 december 2011 naar redactie@mama.nl  en vermeld in de subject regel dat het om Phineas en Ferb gaat.  Vergeet ook niet je naam en adres gegevens (en eventueel twitteradres)  mee te sturen!

En wie weet win jij dan één van de vier Phineas en Ferb pakketten!

Winnaars krijgen bericht, over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd