John and Elvis are dead

Mijn ouders zijn niet typische muziekliefhebbers, al werd naast de vanzelfsprekende klassieke muziek door mijn vader ook graag naar Sinatra en Elvis geluisterd en was zijn auto altijd voorzien van country cassette bandjes. Popconcerten waren aan hen niet besteed.

Het was mijn broer die mij toen hij net zijn rijbewijs had en ik dus zo’n 13 jaar was, meenam naar mijn eerste echte concert. Ik had in die tijd net Wham! ontdekt, maar dat was volgens mijn broer nauwelijks echte muziek te noemen. Meatloaf speelde ergens bovenin Nederland en mijn broer had als groot fan kaarten geregeld. Hij zou rijden en we zouden er samen overnachten in een hotel.

Ik heb altijd gedacht dat ik vrij conservatieve ouders heb en redelijk streng, ouderwets wil ik niet zeggen, ben opgevoed. Nu pas vraag ik me dus af hoe we dit  er toen doorheen hebben gekregen? Ik weet wel dat mijn broer plechtig moest beloven goed op zijn kleine zusje te passen. En ook dat ik hem die avond in een stampvolle zaal afgeladen met grote hossende bierhijsende mensen geregeld kwijt ben geweest. Ik herinner me hoe ik me, soms krachtig soms lief lachend, naar voren heb gewurmd tot ik goed vooraan stond. Hoe ik alles in me op heb gezogen. Zowel beeld als geluid. Hoe ik mee heb staan brullen met Paradise by the dashboarlight. Hoe ik heb staan springen hand in hand met een beer van een kerel waarvan de tatoeages zo’n indruk op me maakten dat ik ze nu nog kan uittekenen. Ik herinner me het bier dat ik veelvuldig over me heen kreeg, en ik herinner me hoe ik me eigenlijk pas de volgende ochtend door het dichtgeklapte ruisen van mijn oren realiseerde dat ik misschien wel erg dicht bij de boxen had gestaan. Ik herinner het me als een gouden ervaring.

Gisterenavond heb ik mijn twee dochters (10 en 12) meegenomen naar hun eerste popconcert. Dankbaar dat ze geen broer van 18 hebben en ik het dus zelf in de hand kan houden wilde ik ze toch laten zien dat er meer is dan K3. Alle dappere pogingen van mijn broer ten spijt ben ik altijd groot fan van George Michael gebleven en daar zijn Symphony Tour een rustig luister concert is, leek het me ideaal voor mijn twee jonge dames. Daar liep ik dus met 2 jonge dametjes door Ahoy. Bijna nerveuzer dan dat zij waren en dan vooral over hun reactie op het hele gebeuren. De oudste was al zwaar onder de indruk van de zaal en alle mensen en het lawaai. Maar toen om half negen het bij mij afgetroggelde ijsje allang op was en George nog niet was begonnen en de hangerigheid toesloeg was ik even bang dat ze het einde van de avond niet wakker zouden halen. Gelukkig, toen het begon hebben ze ademloos zitten kijken en luisteren. Vooral het grote scherm met prachtige beeld en licht effecten maakte indruk. Mijn pogingen teksten aan ze te verklaren of  uitleg te verschaffen over het wie hoe en waarom van covers ging verloren in het concertgeluid en werden al snel door mij gestaakt. Gewoon genieten dan maar en later misschien ooit nog eens uitleggen wat die blote vrouwen in beeld deden tijdens de cover van Roxanne.  Alsook al de historische figuren uit het tijdsbeeld die voorbij komen bij het nummer ‘John and Elvis are dead’. Want dat bij de foto op het grote scherm van de jonge John Lennon dochter twee in mijn oor fluistert dat het leuk is dat Harry Potter erin zit al ziet hij er wat apart uit, moet ik als goede moeder toch nog wel rechtzetten. Amy Winehouse herkennen ze, ook tot hun eigen vreugde wel. Al met al een vrij rustig luisterconcert en pas aan het einde van het tweede deel roept de muziek de concertgangers op om mee te brullen en te dansen. Ik zie mijn toch wat moe geworden meisjes opveren en vol enthousiasme meedoen. Een heerlijke uitsmijter van een bijzondere avond waarvan ik intens genoten heb. Op de terugweg vraag ik wat ze er van vonden. De jongste van de twee vat het voorzichtig samen: “Hij kan heel mooi zingen en voor de grote mensen is dit natuurlijk een mooi concert, maar al was de lichtshow hier gaver dan bij het grote feest van de club van Sinterklaas (o ja, dat is waar ook, ze waren een paar jaar geleden al eens in Ahoy geweest), bij de Sint mocht je wel meer zelf meedansen en dat is voor onze leeftijd toch echt wel leuker”

Vanmorgen vroeg heb ik mijn broer gebeld. Gevraagd of hij weet wanneer Meatloaf weer komt en of hij er misschien heen zou willen met twee veel te braaf opgevoede meisjes…